X
تبلیغات
رایتل
پیر فرزانه
  
 
 
آرشیو
 
سه‌شنبه 22 شهریور‌ماه سال 1384
از دفتر خاطرات...

چند سال از عمرم رو توی این دفتر نوشتم؟ خط به خطش مثل هم.

 
شنبه 19 شهریور‌ماه سال 1384
گردباد



گردبادم، گردبادم
از غم بیداد هستی
سر به صحراها نهادم
گردبادم

گذرم ز نشان ز بلای زمان
به دشت بی نشان گریزم
من بی سر و پا به دیار فنا
به پای ناتوان گریزم

بروم به کجا به دیار فنا
مگر از این جهان گریزم
گذرم به دمی که مگر قدمی
من از غم زمان گریزم

به خود می پیچم
ندارم سامان
به کوه و صحرا
منم سرگردان

اگر شود از این جهان بسوی آسمان گریزم

آه در این جهان که را بجویم؟
غم نهان که را بگویم؟
غبار دل کجا بشویم؟

آه رهی روم که بر نگردم
خبر ز شور و شر نگردم
ز درد خود خبر نگردم

چو شعله ای ز سر برآید دودم
که همچو بخت خود غبارآلودم
منم اسیر و خانه بر دوش

غبار ره چو بوده زاد راهم
عیان نگشته راه من از چاهم
روم که تا شوم فراموش

 


 
پنج‌شنبه 17 شهریور‌ماه سال 1384
شقایق



حالا چاره چیه؟
درمون چی چیه؟
میون این همه
عشق من کیه؟

اوا این یکیه؟
پس اون چی چیه؟
یکی بهم بگه
عشق من کیه؟


اووووووووووووووووووووووووممم
:دیییییییییییییییییییییییییی


 
سه‌شنبه 15 شهریور‌ماه سال 1384
یادته؟

حیف شعری که نوشتم یادته
شعر من بدم باشه زیادته
حیف شعری که نوشتم یادته
شعر من بده ولی
زیادته

 
پنج‌شنبه 10 شهریور‌ماه سال 1384

اگه داشتم تو را دنیام یه صفای دیگه داشت
شب عشقم واسه من حال و هوای دیگه داشت

اگه داشتم تو را رسوای عبادت می شدم
دلم این خسته عاشق یه خدای دیگه داشت

اگه داشتم تو را اون قصه نویس
واسه من یه قصه های دیگه داشت

می دونم زندگی اینجوری نبود
می دونم، می دونم، مرد عاشق یه شبای دیگه داشت
اگه داشتم تو را دنیام یه صفای دیگه داشت...


 
جمعه 4 شهریور‌ماه سال 1384
تو اون شام مهتاب کنارم نشستی ‏            عجب شاخه گل وار به پایم شکستی ‏
قلم زد نگاهت به نقش آفرینی                    که صورتگری را نبود اینچنینی
پریزاد عشقُ مهاسا کشیدی ‏                    خدا را به شور تماشا کشیدی
تو دونسته بودی چه خوش باورم من            شکفتی و گفتی از عشق پر پرم من
تا گفتم کی هستی تو گفتی یه بیتاب ‏        تا گفتم دلت کو تو گفتی که دریاب
قسم خوردی بر ماه که عاشقترینی             تو یک جمع عاشق تو صادقترینی
همون لحظه ابری رخ ماهُ آشفت ‏                به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت!‏
گذشت روزگاری از اون لحظه ناب                که معراج دل بود به درگاه مهتاب
در اون درگه عشق چه محتاج نشستم        تو هر شام مهتاب به یادت شکستم
تو از این شکستن خبر داری یا نه؟ ‏             هنوز شور عشقُ به سر داری یا نه؟ ‏
تو دونسته بودی چه خوش باورم من           شکفتی و گفتی از عشق پر پرم من
تا گفتم کی هستی تو گفتی یه بیتاب ‏       تا گفتم دلت کو تو گفتی که دریاب
قسم خوردی بر ماه که عاشقترینی             تو یک جمع عاشق تو صادقترینی
همون لحظه ابری رخ ماهُ آشفت ‏                به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت!‏
هنوزم تو شبهات اگه ماهُ داری ‏                  من اون ماهُ دادم به تو یادگاری…‏


   1       2    >>
برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 199357


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها
 





Click for Tehran, Iran Forecast

Click for Esfahan, Iran Forecast

Click for Shiraz, Iran Forecast

Click for Toronto, Ontario Forecast