X
تبلیغات
رایتل
پیر فرزانه
  
 
 
آرشیو
 
یکشنبه 17 اردیبهشت‌ماه سال 1385

حالم که بهتر شد٬ تصمیم گرفتم بروم. بروم خودم را گم بکنم٬ مثل سگ خوره گرفته که می داند باید بمیرد. مثل پرندگانی که هنگام مرگشان پنهان می شوند. دیگر کاری در این دنیای شوم و بی کردار ندارم. ناکام بمیرم٬ به درک! شاید٬ بله فکر می کنم باید بروم سرای سالمندان.


 
جمعه 15 اردیبهشت‌ماه سال 1385

بی دردی بد دردیه نه؟ بقول مهتاب خانوم مرد را دردی اگر باشد خوش است درد بی دردی علاجش آتش است ولی خوب این که به من ربطی نداره نه؟ آره پس نمیدونم چرا نوشتمش! شاید این ستاره ها که مثل سوراخ های ریز روی چادر کهنه شب هستند بله آنها را می گویم از ما خیلی دورند ولی فکر آنها در گلدان٬ مقابل پنجره دلتنگ چشمهایم است. زکی اینو! تازه آقا گفته تقلید مرده جایزه خودش بالا منبر گفت! اینو!


 
سه‌شنبه 12 اردیبهشت‌ماه سال 1385


 
یکشنبه 10 اردیبهشت‌ماه سال 1385
عاشق و مجنونت شدم ، نخونده مهمونت شدم

                                                  کلی پریشونت شدم ، اما بازم نیومدی

قهوه ی فنجونت شدم ، شمع تو شمعدونت شدم

                                                 خاک تو گلدونت شدم ، اما بازم نیومدی 

برف زمستونت شدم ، رسوا و حیرونت شدم

                                                 چک چک ناودونت شدم ،  اما بازم نیومدی

آفتاب و بارونت شدم ، اشکای غلتونت شدم

                                                  عطر  گلابدونت شدم ،  اما بازم نیومدی

ماه تو ایوونت شدم ، خراب و ویرونت شدم 

                                                   گل گلستونت شدم  ، اما بازم نیومدی

سه ماه تابستونت شدم ، الوند و کارونت شدم

                                                   دشتای ایرونت شدم  ، اما بازم نیومدی

دنا و هامونت شدم ، نزدیکتر از جونت شدم

                                                  رگت شدم ، خونت شدم ، اما بازم نیومدی

خادم و دربونت شدم ، اسیر زندونت شدم

                                                   گلاب کاشونت شدم ،  اما بازم نیومدی

یه جوری مدیونت شدم ، سنگ خیابونت شدم

                                                   راهی میدونت شدم ، اما بازم نیومدی

تو سختی آسونت شدم ، تو دردا در مونت شدم

                                                   ناجی پنهونت شدم ، اما بازم نیومدی

لباس و سامونت شدم ، سارق ایمونت شدم

                                                    چشمای گریونت شدم ، اما بازم نیومدی

لبای خندونت شدم ، گشنه شدی ، نونت شدم

                                                      آب فراوونت شدم ، اما بازم نیومدی

همیشه ممنونت شدم ، من نی چوپونت شدم

                                                      آب تو بیابونت شدم ، اما بازم نیومدی

شعرای ارزونت شدم ، عمری غزل خونت شدم 

                                                       تسلیم قانونت شدم  ، اما بازم نیومدی

کشته ی مژگونت شدم ، هلاک چشمونت شدم 

                                                       رفتم و قربونت شدم  ، اما بازم نیومدی 

                          رفتم و قربونت شدم  ، اما بازم نیومدی 

 


 
جمعه 8 اردیبهشت‌ماه سال 1385
آگهی

کسی کاری سراغ نداره ما رو بذاره سر کار؟؟

 


 
سه‌شنبه 5 اردیبهشت‌ماه سال 1385
مریضی

من چند وقته که حالم بده٬ همش احساس ضعف دارم انگار هر لحظه میخوام از حال برم. دستهام میلرزه٬ عرق یخ میکنم٬ هر چیزی که میخورم حالم بد میشه٬ نمیخورم بدتر میشه٬ مخصوصا حس می کنم مچ دستهام اصلا زور نداره و بی حسه.

کسی نمیدونه این چه مریضی هست؟؟


<<    1       ...       6       7       8       9       10    >>
برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 199357


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها
 





Click for Tehran, Iran Forecast

Click for Esfahan, Iran Forecast

Click for Shiraz, Iran Forecast

Click for Toronto, Ontario Forecast