X
تبلیغات
رایتل
پیر فرزانه
  
 
 
آرشیو
 
جمعه 4 شهریور‌ماه سال 1384
تو اون شام مهتاب کنارم نشستی ‏            عجب شاخه گل وار به پایم شکستی ‏
قلم زد نگاهت به نقش آفرینی                    که صورتگری را نبود اینچنینی
پریزاد عشقُ مهاسا کشیدی ‏                    خدا را به شور تماشا کشیدی
تو دونسته بودی چه خوش باورم من            شکفتی و گفتی از عشق پر پرم من
تا گفتم کی هستی تو گفتی یه بیتاب ‏        تا گفتم دلت کو تو گفتی که دریاب
قسم خوردی بر ماه که عاشقترینی             تو یک جمع عاشق تو صادقترینی
همون لحظه ابری رخ ماهُ آشفت ‏                به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت!‏
گذشت روزگاری از اون لحظه ناب                که معراج دل بود به درگاه مهتاب
در اون درگه عشق چه محتاج نشستم        تو هر شام مهتاب به یادت شکستم
تو از این شکستن خبر داری یا نه؟ ‏             هنوز شور عشقُ به سر داری یا نه؟ ‏
تو دونسته بودی چه خوش باورم من           شکفتی و گفتی از عشق پر پرم من
تا گفتم کی هستی تو گفتی یه بیتاب ‏       تا گفتم دلت کو تو گفتی که دریاب
قسم خوردی بر ماه که عاشقترینی             تو یک جمع عاشق تو صادقترینی
همون لحظه ابری رخ ماهُ آشفت ‏                به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت!‏
هنوزم تو شبهات اگه ماهُ داری ‏                  من اون ماهُ دادم به تو یادگاری…‏


 
سه‌شنبه 1 شهریور‌ماه سال 1384
.
یه وقتی آدم توی زندگی به یه جایی میرسه که دیگه هیچ چیز اونو متقاعد نمیکنه. نه خدا نه خودش نه دوستاش نه کتابهاش و نه حتی عقلش. اونوقت باید چکار کرد؟؟


-------------------------------
راستی یادم رفت بگم چند روز پیش تولدم بود و با یه روز تاخیر یه کادوی توپ گرفتم

 
شنبه 22 مرداد‌ماه سال 1384
می پرستم

بازووانت را به مستی حلقه کن بر گردنم

تا بلرزد زیر بازوهای سیمینت تنم

چهره زیبای خود را از رخ من وا مگیر

جز به آغوش چمن یا دامن من جا مگیر

راز عشق خویش را آهسته خوان در گوش من

جستجو کن عشق را در گرمی آغوش من

 

من ترا تا  بیکرانها

من ترا کهکشانها

از زمین تا آسمانها

دوست دارم می پرستم

 

من ترا همچون اهورا

من ترا همچون مسیحا

همچو عطر پاک گلها

دوست دارم می پرستم

 

من ترا با هستی خود با وجودم

عاشقم با خون خود با تار و پودم

من ترا با لحظه های انتظارم

عاشقم با این نگاه بی قرارم

 

من ترا همچون پرستو

یاسمن ها نسترن ها

من ترا با آنچه هستی

دوست دارم می پرستم

 

 

من ترا تا  بیکرانها

من ترا کهکشانها

از زمین تا آسمانها

دوست دارم می پرستم

 

من ترا همچون اهورا

من ترا همچون مسیحا

همچو عطر پاک گلها

دوست دارم می پرستم

 


 
چهارشنبه 19 مرداد‌ماه سال 1384
یه شب مهتاب
ماه میاد تو خواب
منو میبره کوچه به کوچه
باغ انگوری باغ آلوچه
دره به دره
صحرا به صحرا
اونجا که شبا پشت بیشه ها
یه پری میاد ترسون و لرزون
پاشو میزاره تو آب چشمه
شونه میکنه موی پریشون

یه شب مهتاب
ماه میاد تو خواب
منو میبره
ته اون دره
اونجا که شبا
یکه و تنها
تک درخت بید
شاد و پر امید
میکنه به ناز
دستشو دراز
که یه ستاره
بچکه مثل
یه چیکه بارون
یه جای دیگه اش
سر یه شاخه اش
بشه آویزون

یه شب مهتاب
ماه میاد تو خواب
منو میبره از توی زندون
مثل شبپره با خودش بیرون
میبره اونجا که شب سیاه
تا دم سحر شهیدای شهر
با فانوس خون جار میکشن
تو خیابونا
سر میدونا
عمو یادگار
مرد کینه دار
مستی یا هشیار
خوابی یا بیدار

مستیم و هشیار شهیدای شهر
خوابیم و بیدار شهیدای شهر
آخرش یه شب ماه میاد بیرون
از سر اون کوه
بالای دره
روی این میدون
رد میشه خندون
یه شب ماه می‌آد...

 
پنج‌شنبه 13 مرداد‌ماه سال 1384
و من...

از مراسم تدفین خود باز می گردم.


 
پنج‌شنبه 6 مرداد‌ماه سال 1384
...
سلام. خوبین؟؟؟
وبلاگم قشنگ شده؟
اگه مشکلی داره لطفا بگین. ممنون.
آهنگشم قشنگه؟


<<    1       ...       25       26       27       28       29       ...       35    >>
برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 199357


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها
 





Click for Tehran, Iran Forecast

Click for Esfahan, Iran Forecast

Click for Shiraz, Iran Forecast

Click for Toronto, Ontario Forecast