همه چیز از مخلوط و آمیخته شدن به یکدیگر گم شده. موادی که در بدن ماست نیر همینطور. حتی احساسات و عواطف مثلا انسانی. برای اینکه منشا هر کدام را پیدا کنی مجبوری به هزاران بلکه ملیونها چیز دیگر فکر کنی و آخرش خودت هم گم می شوی بدون اینکه از عناصر این مخلوط در هم چیزی پیدا کنی. فکر کردن برای آن نیست که بتوان آنها را پیدا کرد بلکه بهترین وسیله برای سردرگمی بیشتر است. چه کسی عمری دنبال یک هیچ بزرگ می گردد؟ این نقش برای ما کوچک است. جای چیزی خالی است، حتی وقتی که در کنار هم نشسته ایم. هولناک است!